به اطاعت خويش و اهل پيمان و وفا به وفاى خويش و حق خويش پاى بندند كه هوس و انحراف آورى شما را از آن نگرداند و گمراه از هدايتى شما را از آن منحرف نكند . در اين كار ، خويشتن و كوشش خويش را بذل مىكنيد و حق دين و رعايت تعهد خويش را مقدم مىداريد ، كه خداى در اين بيعت از شما بجز وفا نمىپذيرد و هر كس از آنها كه اين بيعت را با امير مؤمنان كرده‌اند مفاد مؤكد آن را در نهان يا عيان ، به صراحت يا به حيله ، بشكند و در پيمانى كه با خداى كرده و ميثاق امير مؤمنان و عهد خداى بر آن رفته نفاق آرد و در اين باب سستى كند ، نه تلاش ، به باطل تكيه كند نه يارى حق ، و از راهى كه مردم وفادار به پيمانهاى خويش در آن مىروند ، بگردد ، و در اين باب خيانتى آرد كه پيمانش را بشكند هر چه دارد از مال يا ملك ، يا حيوان يا زراعت يا دوشيدنى ، وقف مسكينان است در راه خداى و حرام است ، كه چيزى از آن را با حيله اى كه به خويشتن كند يا براى او كنند به دارايى خويشتن برد و هر چه در باقى عمر به دست آرد ، كم قدر يا گرانقدر ، نيز چنين باشد تا به وقتى كه مرگش در رسد و مدتش به سر رسد . و هر مملوكى كه اكنون دارد و تا سى سال ديگر ، از مذكر و مؤنث ، به خاطر خداى آزاد باشند ( 239 و زنان وى بروز تخلف و هر زنى كه پس از آنها تا سى سال به زنى گيرد طلاقى باشند ، به طور قطع طلاق به اين و سنت كه بازگشت و رجوع در آن نباشد . و متعهد است كه سى بار پياده حج بيت الله الحرام كند كه خداى از وى بجز انجام آن نپذيرد ، وى از خداى و پيمبر خداى برى باشد و خداى و پيمبر خداى از او برى باشند و خداى از او تغيير و عوض نپذيرد و خدا در اين باب بر شما شاهد است و شهادت خداى بس . » گويند : صبحگاه روزى كه با منتصر بيعت كردند ، خبر كشته شدن جعفر در ماحوزه - همان شهرى كه جعفر نزديك سامرا بنيان كرد بود - شايع شد و سپاهيان و شاكريان و كسان ديگر از غوغاييان و عوام ، در جعفرى به نزد باب العامه رفتند